EJW 2007

Eerstejaarsweekend 2007 in Vlaardingen

Door: Roderick, Rebecca, Danielle en Ilona

Vrijdag 14 september
Bepakt en bezakt met in de ene hand een koffer en een slaapzak en in de andere hand m’n telefoon, probeer ik de rest van de groep te vinden in de stationshal van Utrecht Centraal. Tsja, we hadden afgesproken bij het trefpunt, maar dan moet je wel weten waar dat is natuurlijk! Na even gezocht te hebben zag ik een groepje mensen staan die er met al die koffers, slaapuitrustingen en enthousiaste blikken wel verdacht veel uitzagen alsof ze op kamp gingen. En ja hoor, dat waren ze!

De groep was wel een stuk kleiner dan verwacht (maar des te gezelliger). Van de 45 kersverse pedagogiekstudentjes die zich opgegeven hadden konden er uiteindelijk maar een stuk of 20 komen. Waardoor we met een ‘overschot’ aan leiders zaten, en er met 1 leider op 2 deelnemers dus écht niets meer mis kon gaan.J Nadat zoveel mogelijk namen van de lijst gestreept waren en de mensen zonder OV een kaartje mét korting gekocht hadden, waren we klaar voor vertrek. De treinreis op zich was al een heel avontuur; bij gebrek aan lege bankjes had ik me met een groepje meiden, Bas, en al onze flink in de wegstaande bagage gesetteld bij een van de deuropeningen, waar zich ook een wc bevond. En dat hebben we geweten ook! Sjongejonge, nooit geweten dat er zóveel naar de wc gaan tijdens de treinreis!

Waar we ook al gauw achter kwamen tijdens de 40 minuten in de trein was dat er wel héle goede voorbereidingen getroffen waren door sommige kampgangers: zakken chips, snoep en flessen wijn in overvloed kwamen tevoorschijn uit de bagage: verhongeren zouden we in elk geval niet! Helaas hadden we het mooie weer uit Utrecht niet mee genomen naar Rotterdam. Bij aankomst op het station regende het pijpenstelen. Maar gelukkig konden de meesten al meteen de tram 23 naar Vlaardingen instappen, en de anderen na een tijdje wachten ook.

Het was even zoeken waar we er precies uit moesten stappen en welke kant we op moesten lopen, maar uiteindelijk vonden we de lieftallige dames die onze koffers met hun enórme Nissan Micra naar het kamphuis zouden brengen. Terwijl alle koffers eerst nog even zo’n beetje de hele stoep innamen, kwamen er nog een paar agenten kijken wat er aan de hand was. Jammer genoeg zonder ons een handje te helpen bij het in de auto tillen van al die kilo’s maar gelukkig zonder ons te bekeuren voor in beslagname van de stoep.

Na een heerlijk patatje gegeten te hebben bij een Chinese snackbar hadden we weer wat frisse energie om de weg lopend te vervolgen naar het kamphuis. Het naar de weg vragen aan de zeer gebrekkig Nederlands sprekende snackbareigenares leverde nog een grappig scenario op: ‘Mevrouw, weet u waar de Kopenhagenstraat is?’ ‘Kopenhagen? Maincity of Denmark!’. Leuk, leuk. Uiteindelijk hebben we toch nog voor zonsondergang het kamphuis kunnen vinden. Nadat iedereen zijn, of nou ja, voornamelijk haar, luchtbed opgepompt had, mochten we ons opwarmen met een lekker dampende campingbeker met thee, plús speculaas.

Daarna werd ons het eerste spel van het weekend geïntroduceerd, wat ook meteen het hele weekend lang zou gaan duren: het beruchte woordontfutselspel. Iedereen kreeg een envelop met daarin een briefje waar de naam van een mede-kampganger op stond en een onmogelijk woord. De bedoeling was om de persoon op het briefje het bijbehorende woord te laten zeggen. Wat makkelijker gezegd was dan gedaan… want hoe laat je iemand in hemelsnaam ‘veiligheidshesje’ zeggen in een normaal gesprek?!

De rest van de avond stond geheel in teken van de meest lachwekkende spelletjes. Eerst de namen-leer-spelletjes, en toen iedereen wel zo’n beetje de meeste namen kende konden we verder met andere melige sfeermakende spelletjes. Erg grappig om een kamer vol mensen helicopter- en spoorwegovergangsgeluiden te horen maken, rond te zien springen als Sponge Bob, en Bassie en Adriaantunes te horen neuriën. Bij het naamomschrijvingsspel, kwamen we er achter dat er flink wat Beatrix en Balkenende-fans onder ons waren, en begonnen de rivaliteit en enthousiasmeniveaus al hoog op te lopen. Wat mooi van pas kwam bij het laatste spelletje, waar alles op alles gezet werd om zoveel mogelijk punten binnen te sprokkelen. Eén groepje zette zelfs letterlijk alles op alles, met een levensgevaarlijke acrobatentruc waarbij ze een soort van toren van mensen vormden. Iedereen had zo zijn eigen manieren ontdekt om te slijmen bij de leiding om zoveel mogelijk punten binnen te halen. Maar volgens mij werkte het bier toch echt het allerbeste J Na het laatste spelletje –creëer een zolang mogelijke sliert met al de kleding uit jullie groepje- bleven sommigen nog wat nakletsen, maar gingen de meesten richting slaapzaal (die waren toch al uitgekleed door het laatste spel, dan kan je net zo goed gewoon meteen naar bed). Nog even klonk er wat geroezemoes en wat gevloek op het lichtgevende bordje van de nooduitgang, maar al gauw was iedereen ver weggezonken, doodop van de intensieve dag. Dag 1 zat er op, en was een geweldig begin van het EJW!

Zaterdag 15 september:
Het was laat geworden gisteravond, maar toch werden we om half 8 gewekt voor het ontbijt. Na lekker te hebben kunnen ontbijten begon iedereen onderhand wakker te worden. En dat moest ook wel, want de slaapzaal moest helemaal leeggeruimd worden omdat de scouting om 9 uur het gebouw weermoest gebruiken en wij weg moesten zijn. Na alles opgeruimd te hebben, gingen we naar buiten voor een spel. Niemand wist nog wat we gingen doen, dus we waren benieuwd. Het was een fotopuzzeltocht waarbij we foto’s kregen die we moesten opzoeken en zo wisten hoe we de route moesten lopen. Tussendoor kregen we verschillende opdrachten die we uit moesten voeren. We waren in 3 groepen verdeeld en zo gingen we op pad. Erg gezellig en leuk om elkaar nog beter te leren kennen. De eerste opdracht was het wel zo bekende ruilspel. We kregen een spons en deze moesten we ruilen tegen iets mooiers, groters of waardevollers in het thema van het weekend ‘televisiehelden’. De 3 verschillende teams kwamen aan het einde van de ochtend terug met uiteenlopende dingen: een basketbal, een moppenboek en het eerste team zelfs met een minimotortje! Alleen deed hij het helaas niet meer. Verder moesten we tijdens de tocht nog een lied schrijven en een act bedenken om ’s avonds op te kunnen voeren voor de rest.

Na kilometers lang te hebben gelopen waren we weer terug bij ons onderkomen voor dit weekend waar vervolgens meteen het volgende spel startte voor de middag. We moesten weer behoorlijk actief doen en in teams werken zoals touwtje springen, hints, hooghouden en ballonnen opblazen totdat ze knapten. Hiermee kon je hout, graan of steen verdienen waarmee je een weg kon bouwen of voor iemand anders een blokkade neer leggen. En wie er dan het eerst aan de overkant van het speelveld was had gewonnen. Na dit spel belanden we uitgeput in het gras om daar heerlijk nog een uurtje van de zon te genieten, te kletsen of nog een rondje hints te spelen. Voordat wij aan tafel voor het avondeten konden aanschuiven, moesten wij eerst onze themakleding over ‘Televisiehelden’ aantrekken. Het bestuur had zich erg uitgesloofd met het eten en er was voldoende keus, van heerlijke salades tot en met de gehaktbal, gevolgd door een lekker toetje. Er waren veel verschillende televisiehelden, Pippi Langkous, Bob de Bouwer, Bambi, Mickey en Mini Mouse, Scream enz.

Tijdens de fotopuzzeltocht was de opdracht gegeven om een lied te maken over het PAPweekend en daarnaast ook een toneelstuk op te voeren. Bij 1 van de toneelstukken werd het huidige- en aankomend bestuur flink verwend met de heerlijke combinatie van pindakaas en pasta op 1 boterham. Na deze delicatesse hebben de verschillende groepjes er met z’n allen nog iets leuks laten zien en was het daarna tijd voor een kampvuur. Bij het kampvuur heeft Bas met zijn gitaar flink wat nummers begeleid, en er is tot laat in de nacht opgebleven om gezellig te praten met (voor de meesten nieuwe) vrienden en nog wat muzieknummers te zingen.

Zondag 16 september:
Op zondag hoefden we gelukkig niet zo vroeg op te staan als zaterdag. Al was er ook niet echt sprake van uitslapen. Maarja, daarvoor ben je ook niet op eerstejaarsweekend. Na een lekker ontbijt hebben we de slaapzaal opgeruimd, wat voor sommige wat meer tijd in beslag nam dan voor anderen. Toen alles opgeruimd en gepoetst was, was het weer tijd voor spelletjes. Iedereen werd verdeeld in groepjes en met je groepje moest je een circuit volgen. Het spelletje dat wel het best is blijven hangen is het levend sjoelen. Waarna sommigen echt van onder tot boven onder de yoghurt zaten. Daarna hebben we nog allemaal een t-shirt gesigneerd, dat in de PAP-kamer komt te hangen als aandenken. En toen was het weekend alweer afgelopen en zijn we met de metro terug naar Rotterdam gegaan. Waarna iedereen zijn eigen weg ging en sommigen het zo gezellig vonden dat ze met de grote meute mee in de verkeerde trein stapten ;).